Home > Wat is religieus erfgoed? > Religieuze cultuurobjecten

Religieuze cultuurobjecten

Haast elke menselijke activiteit gaat gepaard met het gebruik van voorwerpen. Het worden erfgoedobjecten van zodra deze objecten en de hieraan verbonden waarden en betekenissen worden doorgegeven aan volgende generaties. Het religieuze erfgoed, in het bijzonder het katholieke erfgoed, heeft op dit vlak een rijke en diepgewortelde traditie.

Er zijn vooreerst de voorwerpen, die gebruikt worden voor de goddelijke eredienst, zoals het liturgisch vaatwerk (kelken, cibories, monstransen…) en de liturgische gewaden (koorkappen, kazuifels, mijters…) Omwille van hun hoogwaardige functie zijn ze doorgaans in de meest kostbare materialen vervaardigd.

Andere waren of zijn voorwerp van verering of devotie. Bijzonder kostbaar zijn de relieken, die vooral in de middeleeuwen tot diep in de twintigste eeuw een sterke verering kenden. Relieken zijn de stoffelijke resten van personen, die omwille van hun christelijke getuigenis door de Kerk als zalig of heilig worden erkend, maar het kunnen ook voorwerpen zijn, die met deze personen of hun stoffelijke resten in aanraking zijn gekomen. In de middeleeuwen werd de status van een kerk weerspiegeld in het bezit van belangrijke relieken. Relieken werden dan ook meestal in zeer kostbare reliekhouders geplaatst om ze ter verering van de gelovigen zichtbaar te maken en aan te bieden.

Ook andere voorwerpen of voorstellingen, zoals heiligenbeelden of schilderijen, kunnen voorwerp van devotie zijn. Vele voorwerpen die in een religieuze context tot stand komen hebben voornamelijk een didactische of decoratieve functie. Ze verbeelden de heilsboodschap, het leven en de passie van Christus en de heiligen of bepaalde christelijke symbolen of begrippen.

Ook voorwerpen die tot stand komen of gebruikt worden in een religieuze instelling of omgeving en getuigen van de specifieke spiritualiteit of levenswijze van een geloofs- of een religieuze gemeenschap worden tot het religieus erfgoed gerekend.