Home > Wat is religieus erfgoed? > Immaterieel erfgoed

Immaterieel erfgoed

Op 17 oktober 2003 keurde de Algemene Conferentie van UNESCO tijdens haar vergadering in Parijs de Conventie betreffende de borging van het immaterieel cultureel erfgoed goed. Cultureel erfgoed is immers meer dan de waardevolle monumenten, archieven of kunst-en cultuurvoorwerpen, die we voor het nageslacht wensen te bewaren; het gaat ook om tradities, rituelen en gebruiken die we aan toekomstige generaties wensen door te geven.

Hoewel er in de UNESCO-conventie niet gesproken wordt over de wereldgodsdiensten en ze er strikt genomen ook niet in thuis horen, hebben verschillende vormen en uitingen van immaterieel erfgoed met religie te maken. Religieus erfgoed herbergt een enorme schat aan immaterieel erfgoed, gaande van rituelen en gebruiken in de volksdevotie, de  bedevaarten en processies tot het driekoningenzingen, maar ook specifiek handwerk (zoals het hostiebakken of het maken van gebedskransen en paternosters)of bepaalde recepten (zoals het brouwen van trappistenbier) worden tot het immaterieel religieus erfgoed gerekend.

Immaterieel erfgoed kan slechts worden doorgegeven aan toekomende generaties als er maatregelen worden genomen om dit erfgoed te borgen, het te koesteren en te voeden en het levend te houden. In het kader van haar beleid betreffende het borgen van het immaterieel erfgoed nam de Vlaamse overheid het initiatief om een databank te ontwikkelen om het rijke immateriële erfgoed in Vlaanderen te registreren en het borgen ervan te bevorderen.